Choroba Dupuytrena
Czym jest choroba Dupuytrena?
Choroba Dupuytrena, określana również jako przykurcz rozcięgna dłoniowego, jest schorzeniem polegającym na postępującym włóknieniu powięzi dłoniowej. W jej przebiegu dochodzi do pogrubienia i skracania rozcięgna, co prowadzi do powstawania guzków oraz pasm tkanki łącznej widocznych i wyczuwalnych na powierzchni dłoni. Zmiany te z czasem powodują przykurcz palców, najczęściej palca serdecznego oraz małego, uniemożliwiając ich pełne wyprostowanie. Przebieg choroby jest zróżnicowany — u części osób zmiany rozwijają się bardzo wolno, u innych postęp może być szybki i w krótkim czasie prowadzić do znacznego ograniczenia sprawności dłoni.
Dlaczego dochodzi do przykurczu palców?
Rozcięgno dłoniowe jest strukturą ścięgnistą biegnącą wzdłuż wewnętrznej powierzchni dłoni aż do palców. W chorobie Dupuytrena dochodzi do nadmiernego namnażania fibroblastów i odkładania się kolagenu w tej strukturze. Powoduje to jej sztywnienie, skracanie oraz tworzenie włóknistych pasm, które stopniowo pociągają palce w kierunku zgięcia. W efekcie palce tracą zdolność pełnego wyprostu, a funkcja dłoni ulega pogorszeniu.
Objawy choroby Dupuytrena
Początkowo zmiany mogą być niewielkie i mało dokuczliwe. Wraz z postępem choroby pojawiają się:
- twarde, zwykle niebolesne guzki na powierzchni dłoni,
- zgrubiałe pasma tkanki łącznej,
- pofałdowanie i zaciągnięcie skóry,
- narastający przykurcz palców,
- trudności w wykonywaniu codziennych czynności, takich jak chwytanie przedmiotów, pisanie, zapinanie ubrań czy wkładanie dłoni do kieszeni.
W zaawansowanych przypadkach może dojść do znacznego ograniczenia funkcji ręki oraz osłabienia siły chwytu.
Leczenie chirurgiczne choroby Dupuytrena
W przypadkach zaawansowanej choroby Dupuytrena stosuje się dermofasciotomię, czyli zabieg polegający na usunięciu zmienionych chorobowo tkanek wraz z zajętą skórą dłoni. Powstały ubytek pokrywany jest przeszczepem skóry pobranej z innej okolicy ciała, najczęściej z ręki lub pachwiny. Metodę tę wybiera się wtedy, gdy proces chorobowy obejmuje nie tylko struktury znajdujące się pod skórą, ale również samą skórę dłoni.
Dermofasciotomia jest także zalecana u pacjentów z nasilonym przykurczem lub w sytuacji nawrotu choroby po wcześniejszym leczeniu. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym, a jego czas trwania wynosi zazwyczaj około dwóch godzin.
Alternatywą dla klasycznych metod chirurgicznych są techniki małoinwazyjne wykonywane pod kontrolą ultrasonografii, takie jak przezskórna fasciotomia igłowa prowadzona z użyciem USG. Zastosowanie obrazowania pozwala na lepszą kontrolę przebiegu zabiegu i zwiększa bezpieczeństwo w sąsiedztwie nerwów oraz naczyń krwionośnych.
